lodjeu

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

No d’ fijheu do viebe : «lodjî»

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
omrin lodjeu lodjeus
femrin 1 lodjeuse lodjeuses
femrin 2 lodjresse lodjresses

lodjeu o.

  1. onk ki lodje amon des djins.
    • Pitit-z a ptit, on-z a fwait copiner l' lodjeu J. Calozet (fråze rifondowe).

dalaedje.gif

2. li ci ki cwirt a-z esse lodjî. I bergoléve avårla: c' esteut on lodjeu (ramexhné pa J.M. Pierret). F. (candjmint di stîle) rechercher l'hospitalité.

3. (pus stroetmint) djonne ovrî d' fosse ki lodjive dins ene måjhon d' on coron, la ki l' mwaisse-lodjeu, on houyeu eto, boutéve årvier di lu (onk fijheut l' djoû, l' ôte li nute).

>> li bon boket, c' est todi po l' lodjeu : li feme del måjhon aveut todi håsse di fé bebele å djonnea ki lodjive e leu måjhone; Loukîz a: mwaisse-lodjeu.

4. unité di mzura del cliyintele d' èn otel, ki corespond a ene djin et ene nute. Sol moes d' may, - a l' avirance, hin - dj' avans yeu cåzu l' dobe di lodjeus par djoû ki l' anêye passêye. Loukîz a: didjuneu, nuteye. F. nuitée.

Mots d’ aplacaedje[candjî]

Ratournaedjes[candjî]

  • F. invité, logeur