måheulé

Walon (Rifondou)

AFE :
- diferins prononçaedjes : /mɑː.høː.ˈle/ /mɔː.høː.ˈle/ Prononçaedje a radjouter (betchfessî å)
- (pa rfrancijhaedje) /mɔ.ø.ˈle/
- prononçaedje zero-cnoxheu : /mɔː.høː.ˈle/
Ricepeures : må·heu·lé

(vî mot), ki n' vout waire di bén po les djins.
- Gn a k' des måheulés ki polexhe taper des sfwaitès noveles foû ! — Motî Forir (fråze rifondowe).
si dit d' ene sakî k' on n' voet nén voltî, ki nos fwait taener.
- Måheulé, potince ki t' es ! — Motî Haust (fråze rifondowe).
- Kéne afwaire avou ç' måheulé diåle la. I dvént todi pus franc. Spiyî mes cwåreas, c' est ene sacwè po m' fé divni tchenowe ; mins s' porminer e l' måjhonne e buze, c' est po m' fé toumer moite. — Joseph Vrindts, Li diale di so l'fontaine, 1889, sinne XI, p.28 (fråze rifondowe).
- Dji vs rinovele li dmande ki dj’ a torade fwait å måheulé comissionaire. — Louis Lagauche, Cåse d'on comichonaire, 1904, p.47 (fråze rifondowe).
- Li significåchon, ci deût-èsse li måtwèrtchî grabouyeûs papî qui l’ må-heûlé houssî a-st-awou l’ front di m’ rimète. — Henri Simon, «Janète» divins «Quatre comédies liégeoises» da Jean Haust (1936), 1911, p.137.
- Hé la ! Dijhoz don, madame, i gn a vosse grand måheulé biesse di cok ki vént co do braire come on vea, djusse dizo m' colebire ! — Paul-Henri Thomsin, "Li vî bleu 2", 1980 (fråze rifondowe).