Aller au contenu

neveu

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Tayon-bodje latén « nepotem ».

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
omrin neveu neveus
femrin neveuse neveuses

neveu omrin

  1. fi do fré u del sour.
    Ene fråze d’ egzimpe est co a radjouter.
  2. (dins èn arinnoe) po-z arinner cisse djin.
    • BÅDWIN. - Estoz vs malåde, mononke ?
      HOUBERT. - Ene maladeye so cmande, awè.
      MAYANE (a Bådwin). - On ptit disrindjmint, veyoz vs neveu. Jean Lejeune, Po marier Lèyontine, 1928, ake II, sinne XX, p.37 (fråze rifondowe).

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes

[candjî]
neveu
  • Francès : neveu (fr)