råvion

Walon (Rifondou)

Svierba do viebe « råvyî », avou l’ cawete « -ion »

AFE :
- diferins prononçaedjes : /ʀɒː.vjɔ̃/ /ʀɑː.vjɔ̃/ /ʀoː.vjɔ̃/ /ʀɔː.vjɔ̃/ Prononçaedje a radjouter (betchfessî å)
- (pa rfrancijhaedje) /ʁa.vjɔ̃/ /ʁɔ.vjɔ̃/
- prononçaedje zero-cnoxheu : /wi.ˈŋɛt͡ʃ/
Ricepeures : rå·vion

singulî	pluriyal
råvion	råvions

råvion omrin

sondje.
- Ele si pormoenne a pîs dschås Ledjire come on påwion Divins tos mes råvions — Jean-Pierre Vervier (fråze rifondowe).
sacwè k' on råveye après.
Ene fråze d’ egzimpe est co a radjouter.
pitite istwere k' on raconte.
- Et, cwand c' est k' e l' ivier, do tins des longuès shijhes,
  Li scrinî, tot halcrosse, contéve ci råvion la,
  I n' mankéve måy do dire ås djonneas k' el schoûtént :
  «Et vola, mes efants, come li tchinne s' a rvindjî !» — Henri Simon, "Li rvindje di l' åbe (fråze rifondowe).
- Cisse nute la, valet, dji n’ doirma nén, et dispoy adon, dji candja d’ manire do viker. (on tins) Voess, divins les råvions et les creyances di nos bons vîs peres, li cwacwa ? — Joseph Mignolet, « Li tchèsturlinne dèl Bèle Rotche, 1922, p.29 (fråze rifondowe).
- C' esteut la k' nos grands-peres, astaplés come des royes,
  Divant l' legne ki blaméve, racontént sins façon
  Å manaedje rapoûlé, les contes et les råvions
  Ki fjhént påmer d' rire ou ki dnént l' tchå di poye. — Louis Lagauche, "Mayon" (1923), p. 8 (fråze rifondowe).

Loukîz a : « råvyî »

sacwè k' on råveye après

pitite istwere k' on raconte

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Li mot n’ est nén dins : E203

sondje

rafiya

pitite istwere k' on raconte