resploe

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye

Etimolodjeye nén seure, soeye-t i do latén « explicitum »^[1], soeye-t i do viebe « speler », avou l’ betchete « ri- » des viebes et avou l’ cawete « -oe ».

Prononçaedje

AFE :
- diferins prononçaedjes : /ʀɛs.ˈpløː/ /ʀɛs.ˈplɛ/ (betchfessî oe, halcrosse rîlêye)
- prononçaedje zero-cnoxheu : /ʀɛs.ˈplwɛ/ (waire u nén prononcî insi å 20inme sieke)
Ricepeures : res·ploe

Sustantif

singulî	pluriyal
resploe	resploes

resploe omrin

(muzike) pårteye d’ ene tchanson ki rvént sacwants côps.
- Cwand, foû do bouxhon, les moxhetes
  Par meyes si metèt a voler ;
  Cwand l' rozêye so les magriyetes
  Rispåd des pieles, sins les conter ;
  Cwand c' est k' dj' etind tchanter l' fåbite,
  Li råskignoû, l' djoyeus pénson,
  Dji maxhe mi vwès ås cwite po cwite
  Tot tarlatant li resploe d' ene tchanson. — Toussaint Brahy, Toussaint Brahy, œuvres wallonnes posthumes, Tot tarlatant li respleu d'ine chanson, avri 1888, p.13 (fråze rifondowe).
- Li loumîre dè solo droûve li dièrin boton.
  Al dilongue dès pîssintes i ploût dès rèspleûs d’ djôye…
  Èt lès vîs clokîs d’ pîre dispårdèt d’zeû lès vôyes
  Totes lès tchansons qu’on tchante è nosse payîs walon. — Joseph Mignolet, Li sondje dè mèstré, 1925.
- Nos î rtrovans les resploes des grand-meres,
  Ene doûce parole ou leus vîs fåvirons. — Louis Lagauche, L'aimant, Dizo s’ bleû cîr, (1947), p. 123 (fråze rifondowe).
- Gn a sacwants coplets, eyet l’ resploe rivént a tinzayeure avou l’ erîlisté d’ on metronome. — Lucyin Mahin, ratournant Julos Beaucarne (fråze rifondowe).
dijhaedje ki rvént tofer.
- C’ est todi l’ minme resploe.