sonre

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje francike * * "sunor" (pourcea).

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
sonre sonres

sonre f. (vî mot)

  1. tropea di tos les pourceas do viyaedje k’ alént ås glands et ås fayenes dins les bwès, del Tossint disk’ a Påke.
    • On grand båbô d' Vierton vineut wårder l' sonre po magnî les fayenes dins les bos d' Arantmont. A. Yande (fråze rifondowe).
    • Dinltins, so l’ Årdene, i gn aveut bråmint des grands bwès, des virêyes et do gros bwès, hesses, tchinnes, evnd., et les ptitès djins ki plént ahiver on coshet li metént a l’ sonre tos les djoûs å matén. G. Lucy (fråze rifondowe).
    • Li gamén aléve d' ene cinse a l' ôte po fé sacwantès corwêyes: ramasser do bwès, mode les vatches (...), wårder l' sonre dins les bwès (...). L. Mahin.

Parintaedje[candjî]

Omofoneye possibe[candjî]

/soːʀ/, /sɔ̃ʀ/ : sôr (emacralaedje); sôre (raece, sacwè)

Ortografeyes[candjî]

Divant 1900 :
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : C8, S0, R13

Ratournaedjes[candjî]

± tropea d' pourceas