spexheur

Walon (Rifondou)

Alofômes di s(i)- / (e)s-
Cogne prumrece (dirî voyale)	Dispotchaedje (dirî cossoune)	Divanceye voyale (dirî cossoune)
spexheur	sipexheur	espexheur

Bodje « spexh- » ‎(« spès »), avou l’ cawete « -eur ».

AFE :
- diferins prononçaedjes : /spɛ.ˈʃøːʀ/ /spɛ.ˈʃøː/ /spɛ.ˈhøːʀ/ ^{aschoûtez lu} /spɛ.ˈçøːʀ/
- prononçaedje zero-cnoxheu : /spɛ.ˈʃøːʀ/
Aroke avou l’ modele Ric : li mot dins l’ ricepeure spɛxheur est diferin do tite spexheur.

singulî	pluriyal
spexheur	spexheurs

spexheur femrin

cwålité u dfåt di çou k' est spès.
- On s' cwite li bresse, on cabriyole,
  On s' birlance, on cwirt des murguets;
  Les vwès shûhèt l' ton di l' ariole;
  On dschind dins li spexheur do bwès… — Martin Lejeune, "Œuvres lyriques du poète Martin Lejeune" p. 104, "Trop′ èhåstés !" (fråze rifondowe).
manke di loumire, aprume del nute.
- Et, cwand l' esté lyi rind li spexheur di ses foyes,
  On croet, tot moussant dzo, k' on-z inteure a l' eglijhe
  Enairixhant dzeu nosse tiesse ses hardeyès vôsseures. — Henri Simon (fråze rifondowe).
- Avå les teres totes efoumêyes,
  Adon, k' tot doime so tiers et vås,
  Li vint ralome on gros fouwåd
  Divins li spexheur del nuteye. — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.39, Årîre såhon (1929) (fråze rifondowe).
manke di loumire, di cåze del brouweur.
- Di Lene a Lefe, i fåt roter ene grosse djournêye: dischinde so Mouze; londjî l' aiwe conte li vint sacwants eures å long, tourner a hôteur do rixhot k' i lomèt l' Biernåd avår la — ene sitroete valêye ki l' sipexheur î monte timpe. — Lorint Hendschel, "Li djoû k' Monsieu a rivnou" (2025), p. 72.

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

cwålité ou difåt di çou k' est spès

manke di loumire