toetea

Walon (Rifondou)

Bodje « toet », avou l’ cawete « -ea ». Racuzinåve avou l’ vî francès « toitel ».

singulî	pluriyal
toetea	toeteas

toetea omrin

pitit toet metou ådzeu d’ l’ intrêye d’ ene grosse cinse ; tote l’ intrêye k’ i gn a ci ptit toet la dsu.
- Et l' aronde riprind s' plaece
  Å toetea dzeu li fniesse,
  E s' viye niyêye di l' an passé,
  Tote fire do rvey nos crexhants prés … — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.162, Å prétins (1927) (fråze rifondowe).
(pus stroetmint) po èn ovroe, on botike.
- Fé on toetea po wårder ene montêye. — Motî Forir (fråze rifondowe).
- Cwand c' est k' dj' etind l' brut do mårtea,
  Dji rvoe les ptitès fniesses foû scwere
  Di nosse viye foidje å bas toetea. — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.88-89, Sovenance d’ovrî d’ fôdje (1923) (fråze rifondowe).
- Dizo l’ ovroe d’ on taeyeu d’ pires – èn abatou,
  On toetea d’ panes montés so pîces - ,
  Sins l’ ome k’ est la, vs årîz ene gote pawou,
  Come d’ esse tot fén seul divins ene eglijhe. — Jules Claskin, « Airs di flûte et autres poèmes wallons », édition critique de Maurice Piron, 1956, « Dizos l’ovreû d’on tèyeû d’pîres… », 1925, p.57 (fråze rifondowe).
waitroûle di casse.
- Li toetea d' ene calote, d' on kénket. — Motî Forir (fråze rifondowe).
ahoute di toele, po lodjî u vinde del martchandeye.
(linwince) tchapea (accint).