Aller au contenu

touma

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Do viebe « toumer », avou l’ cawete « -a » (noûmot eplaidî pol prumî côp diviè 2000).

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

touma omrin

  1. håsse di todi toumer, difåt d’ onk (ene) ki toume tofer, maladeye ki fwait toumer.

Mots d’ aplacaedje[candjî]

Ratournaedjes[candjî]

touma
  • Francès : tendance à la chute