Aller au contenu

vanea

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Bodje « van » avou l’ cawete « -ea ».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
vanea vaneas

vanea omrin

  1. (mot d’ zolodjeye) grosse plome di l' aiye d' èn oujhea.
    • Dj' a on colon ki piede ses vaneas Motî Forir (fråze rifondowe et rarindjeye).
  2. (pa stindaedje do sinse) l' aiye leye-minme.
    • L' esté passé dedja, e l' såjhon des ceréjhes, ni l' aveut i nén cshû e coir, e s' droet vanea et dvins les deus breyons des pates Jean Lejeune di Djoupeye, Avå trîhes èt bwès, p. 125 (fråze rifondowe).
    • Si ti véns so m' tchampiaedje,
      Dji t' casse seur onk di tes vaneas Martin Lejeune, "Œuvres lyriques du poète Martin Lejeune" p. 112, "Djaloserèye" (fråze rifondowe).

Sipårdaedje do mot[candjî]

w. do Levant

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : R13

Ratournaedjes[candjî]

grosse plome di l' aiye
aiye Loukîz a : aiye