vinaigue
Apparence
Etimolodjeye
[candjî]S’ i gn åreut ene sakî ki sepreut cwè åd fwait di l’ etimolodjeye di « vinaigue », el pout stitchî vaici..

Prononçaedje
[candjî]- AFE :
- diferins prononçaedjes : ...
- prononçaedje zero-cnoxheu : Prononçaedje a radjouter
- Ricepeures : vin·aigue
Sustantif
[candjî]| singulî | pluriyal |
|---|---|
| vinaigue | vinaigues |
vinaigue omrin
Ratourneures
[candjî]- å vinaigue.
- Ossu pés k' Mareye å vinaigue,
N' alez nén ddja braire tot m' waitant. — Jean Bury, Joyeux rèspleus (1899), "Ji sos trop p'tit magneu" (fråze rifondowe).
- Ossu pés k' Mareye å vinaigue,
- on n' prind nén les moxhe avou do vinaigue : on n' assaetche nén les djins to fjhant n' sacwè ki n' elzî ahåye waire
- On n' prind nin les mohes avou dè vinêgue — Motî Haust.
- C' est nén avou l' vinaigue k' on pout haper les moxhes— Édouard Remouchamps, Bultén del Societé d' Lidje, Bulletin de 1858, «w:Li savtî», 77-143 (fråze rifondowe).
- Djustumint !..Come on atrape nin lès mohes avou dè vinègue, il èst pus’ qui tins qui dji tome so l’ouhê ! — Jean Thoune.
Ortografeyes
[candjî]Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
E rfondou walon :