voltrûle

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Attention.png Fé deus etimolodjeyes, ene vi vént di «volter» (cavoler), et l' ôte di «volté».

Etimolodjeye[candjî]

Bodje « volté » (avou on ristitchî R) avou l’ cawete « -ûle ».

Prononçaedje[candjî]

Addjectif[candjî]

singulî pluriyal
omrin voltrûle voltrûles
femrin padrî voltrûle voltrûles
femrin padvant voltrûle voltrûlès

voltrûle o. (come addjectif djondrece, metou padvant u padrî l' no)

  1. (mot a vey avou l’ seke) ki n' si continte nén d' ene rilåcion amoureuse.
    • Dji nel vôreu maryi, il est bén trop voltrûle Motî d’ Vervî (fråze rifondowe).
    • Ene feye on ptit vigreus påwion
      A s' camaeråde li doûs zuvion
      Racontéve ses amours voltrûles J. Durbuy (fråze rifondowe).
  2. ki bodje tofer, po èn efant
  3. (pa stindaedje do sinse) k' a ene grande volté.

Sipårdaedje do mot[candjî]

w. do Levant

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : E213, R13
E cisse pådje ci, n’ a pont d’ ratournaedje pol mot. El pôrîz radjouter, s’ i vs plait ? Come çoula, l’ årtike rissereut d’ adrame.