waeraxhe

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje francike * * werra (guere), avou l’ cawete « -axhe »

Prononçaedje[candjî]

dalaedje.gif

warache, wèrahe, wèrache, wèrache, warahye.

waeraxhe [addj.]

1. k' inme bén di s' bate. Waite, fi da Mareye, tes djins come i s' dismoircelèt, waeraxhe come des såvadjès biesses. (G. Spirito). rl a: hådiesse. F. sauvage, brutal, violent, agressif.

2. ki n' sait dmorer påjhûle, ki n' sait schoûter, po des efants målåjheys, des biesses nén co bén etraiteyes (dressêyes). A les waeraxhes djonnes ki c' est d' ça ! Ci ptit polin la est co trop waeraxhe po esse atelé. F. sauvage, farouche, indompté. rl a: såvadje.

3. (tot cåzant do tins) mwais, avou del grande air, et des foitès walêyes; Ké waeraxhe tins, ouy, nondidjo; ça rsint ddja l' Tossint. Et s' rindèt i conte ki l' vint a divni waeraxhe, et k' i sorlive des wachletes ki vnèt fé halcoter li vwele siconte del plantche (L. Mahin). F. sauvage, âpre.

Parintaedje[candjî]