waeraxhe

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje vî francike * werra (guere), avou l’ cawete « -axhe »

Prononçaedje[candjî]

dalaedje.gif

warache, wèrahe, wèrache, wèrache, warahye.

Addjectif[candjî]

waeraxhe [addj.]

  1. k' inme bén di s' bate.
    • Waite, fi da Mareye, tes djins come i s' dismoircelèt, waeraxhe come des såvadjès biesses. (G. Spirito).
    rl a: hådiesse.
    F. sauvage, brutal, violent, agressif.
  2. ki n' sait dmorer påjhûle, ki n' sait schoûter, po des efants målåjheys, des biesses nén co bén etraiteyes (dressêyes).
    • A les waeraxhes djonnes ki c' est d' ça !
    • Ci ptit polin la est co trop waeraxhe po esse atelé.
    F. sauvage, farouche, indompté.
    rl a: såvadje.
  3. (tot cåzant do tins) mwais, avou del grande air, et des foitès walêyes;
    • Ké waeraxhe tins, ouy, nondidjo; ça rsint ddja l' Tossint.
    • Et s' rindèt i conte ki l' vint a divni waeraxhe, et k' i sorlive des wachletes ki vnèt fé halcoter li vwele siconte del plantche L. Mahin.
    F. sauvage, âpre.

Parintaedje[candjî]