waeraxhe

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje vî francike * « werra » (guere), avou l’ cawete « -axhe ».

Prononçaedje[candjî]

Addjectif[candjî]

singulî pluriyal
omrin waeraxhe waeraxhes
femrin padrî waeraxhe waeraxhes
femrin padvant waeraxhe waeraxhès

waeraxhe (o & f)

  1. k’ inme bén di s’ bate.
    • Waite, fi da Mareye, tes djins come i s’ dismoircelèt, waeraxhe come des såvadjès biesses. — G. Spirito (sourdant a recråxhî) (fråze rifondowe).
  2. ki n’ sait dmorer påjhûle, ki n’ sait schoûter, po des efants målåjheys, des biesses nén co bén etraiteyes (dressêyes).
    • A les waeraxhes djonnes ki c’ est d’ ça !
    • Ci ptit polin la est co trop waeraxhe po esse atelé.
  3. (tot cåzant do tins) mwais, avou del grande air, et des foitès walêyes.
    • waeraxhe tins, ouy, nondidjo ; ça rsint ddja l’ Tossint.
    • Et s’ rindèt i conte ki l’ vint a divni waeraxhe, et k’ i sorlive des wachletes ki vnèt fé halcoter li vwele siconte del plantche. L. Mahin.

Parintaedje[candjî]

Mots vijhéns[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Ôtès ortografeyes (avou des sourdants nén rkinoxhous) :

Ratournaedjes[candjî]

k’ inme bén di s’ bate
ki n’ sait dmorer påjhûle, ki n’ sait schoûter
mwais tins