Påke

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye

Tayon-bodje latén (d' eglijhe) «pascha», lu-mime do bodje vî grek «πάσχα» (paskha), lu-minme di l' arameyin, lu-minme di l' ebreu «פסחא» (pasHa) (fiesse djwive do passaedje).

Cisse pådje u ci hagnon ci est co a scrire, u a mete d’ adrame. Si vos avoz des cnoxhances so l’ sudjet, vos l’ ploz fé vos-minme.

Prononçaedje

AFE :
- diferins prononçaedjes : /pɔːk/ /paːk/ /poːk/ (betchfessî å)
- prononçaedje zero-cnoxheu : /pɔːk/ ^{aschoûtez lu}
Ricepeures : nén rcepåve

No prôpe

singulî	pluriyal
Påke	Påkes

Påke femrin

(no d' fiesse) (e l’ eglijhe catolike) fiesse des crustins ki rmimbere li ravicaedje da Djezus-Cri, ki bodje d' anêye en anêye, inte li 22 d' måss eyet l' 25 d' avri.
- Si Påke est tårdowe, l' anêye serè tårdowe.
- Oyez-ve triboler l’ cloke ?… Vochal Påques !… Li prétimp
  Si d’hombe dè mète ås tiérs leûs noûvès håres di fièsse ;
  Ad’lé lès florins d’ ôr, lès poupêyes èt lès gn’gnièsses,
  Lès mågriètes hågnèt leû blanc golé d’ satin
  — Joseph Mignolet, Li sondje dè mèstré, 1925.

Ratourneures

Mots d’ aplacaedje

Floreye Påke, Vete Påke, Pitite Påke, Beneye Påke : dimegne did divant Påke
Grande Påke : Påke, eneviè li Ptite Påke.
londi d' Påke :londi d' après Påke, fiesse-djoû. rl a: godet, djama.
Clôse Påke, Eclôse Påke, Reclôse Påke, Serêye Påke, Blanke Påke, Påke des mônîs
clå d' Påke : onk des cénk pitits clås d' cére ki sont plantés a môde di croes el cidje di Påke. On benixheut les clås d' Påke, et-z endè mete onk dizo l' soû d' l' ouxh po tchessî les macrales.
lapén d' Påke
oû d' Påke