ceremonreye

Li rfondaedje di ç’ mot cial est co so balance. Fåt i scrire « ceremonreye » u « ceremoneye » ?

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye

Bodje francès « cérémonie », avou l’ cawete « -reye ».

Prononçaedje

Asteme ! Dins les mots avou les dobes cawetes -onreye, -onresse, -onrece et -onmint, les scrijhas « -on- » ni s’ prononçnut nén a môde di naziåle /ɔ̃/, mins /ɔn/, çou ki respondreut a on scrijha Feller « -on′- » u « -one- ».

AFE :
- diferins prononçaedjes : /sɛ.ʀɛ.mɔn.ˈʀɛj/ /sɛʀ.mɔn.ˈʀɛj/ /se.ʀe.mɔn.ˈʀɛj/ /sɛ.ʀe.mɔ.ˈneːj/ Prononçaedje a radjouter

- prononçaedje zero-cnoxheu : /sɛ.ʀɛ.mɔn.ˈʀɛj/
Ricepeures : ce·re·mon·reye

Sustantif

singulî	pluriyal
ceremonreye	ceremonreyes

ceremonreye femrin

sôre d' evenmint po ascoyî ene sakî d' important, po strimer ou s' rimimbryî d' ene sacwè.
- — Oho, on cado po Napoleyon !
  — Awè… on lyi rmetrè dmwin, a Lidje, å palå des princes-evekes, sol trevén d' ene grande ceremonreye divant k' endè rvåye … — Paul-Henri Thomsin, Li diâle è cwér : Ine avinteûre di Bakelandt l'èspiyon di Napolèyon à Lîdje, 2009, p. 36 (fråze rifondowe).
(mot d’ rilidjon) avou on sins rilidjeus.
- On fwait des grandès ceremonreyes pol sake d' èn eveke — Motî Forir (fråze rifondowe).
- Cwand l' doyén ourit fini
  Totes ses ceremonreyes,
  Elzî djha : « Vs fåt bén dverti,
  Puski c' est l' prumire feye. » — François Barillié, Li camarad′ dè l'joie, 1852, Pasqueie dediaie à ’n’potalle, p.58 (fråze rifondowe).