cir

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Prononçaedje[candjî]

Disfondowes: cîr, ciél, cièl, cîl.

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
cir cirs

cir o.

  1. (astronomeye) forveyowe bleuwe toele ki shonne rascovri l' tere.
    • Li cir est tcherdjî.
  2. tote li plaece ådfoû d' l' air, inte les stoeles et les planetes.
  3. (mot d’ rilidjon) payis d' bouneur, metou ådfoû do monde des vicants.

Ratourneures[candjî]

  1. Nosse pere k' est e cir : prumirès paroles do Påter.
  2. monter å cir : po des profetes, aler å paradis avou leu coir. Po les Crustins, Djezus-Cri monta e cir li djoû d' l' Acinsion, et l' Aviedje li djoû del grande Notru-Dame; po les muzulmans, Mawoumet a monté å cir li 27inme djoû do cwareme moslimî.

Parintaedje[candjî]

Sinonimeye[candjî]

Mots d’ aplacaedje[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

± forveyowe bleuwe toele dzeu del tere
  • F. firmament, espace.
  • ciel, paradis