stoelî

Èn årtike di Wiccionaire.
Potchî a: naiviaedje, cweri

Drapea walon Walon

Alofômes di s(i)- / (e)s-
Cogne prumrece (dirî V.) Dispotchaedje (dirî C.) Divanceye voyale (dirî C.)
stoelî sitoelî estoelî

Etimolodjeye

Bodje « stoele », avou l’ cawete «  », (noûmot ehåyî diviè 1900)

Prononçaedje

Sustantif

singulî pluriyal
stoelî stoelîs

stoelî o.

  1. cir, rwaitî del nute, avou totes les stoeles.
    Li stoelî a rmagnî tos ses clås d' ôr et d' årdjint (E. Monseur).
    Ene sikernaxhe di feu a schiré li stoelî d' on sinzorî a l' ôte (E. Gilliard)
    Drî les tacons, dins l' estoelî, el lune riyeut a nos rguignî (R. Mayence).
    Dire k' i gn a des reves å stoelî Et sol voye, des bouneurs a code, Et k' on s' tchene po on rustelî, Adon k' l' eure edåmêye est houte (J. Mathot).
  2. cir, do djoû.
    Les avions n' låtchént nén di fé des skerlaxhes dins l' sitoelî, et télcô leyî tchaire des bombes so ls oujhenes (J.L. Fauconnier).
    Li stoelî scheut ses blankès lagnes et refaxhe les tchamps, les bwès, les prés (A. Bodart).
Mots d’ aplacaedje
Sinonimeye
Rilomêye do mot

Dataedje do mot: 1895 : (E. Monseur, dins l’ pîce di teyåte «Li Mestré», 1895)[1].

Ortografeyes
Sicrijhas do 20e sieke (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Si vos irîz rnaxhî dins des ôtes motîs, et trover l’ mot « stoelî », riherez ciddé li scrijha do mot ki vos î avoz trové, et l’ rahouca do motî el djivêye.

Ratournaedjes

Sourdants

  1. Maurice Piron rilouke li mot come on noûmot do walon a Lidje ki s’ spårdou a pårti di 1895, mins ricnoxhe k’ il egzistéve do costé d’ El Lovire dins l' boket d' fråze "des stoeles å stoelî" (Formation de la langue littéraire des écrivains liégeois, p. 302).