cogne

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
cogne cognes

cogne f.

  1. manire d' esse, difoûtrinnmint, d' ene sacwè.
    • On-z imprimrè so foye di cogne A4.

Sinonimeye[candjî]

fôme

Omofoneye possibe[candjî]

  • /kuɲ/ & /kɔɲ/ : cougn (cougnet d' bwès u d' fier)
  • /kuɲ/ : dji, i, ele cougne, ti cougnes (Do viebe «cougnî», fé l' amour)

Pwaire minimom[candjî]

Ratournaedjes[candjî]

± manire d' esse, difoûtrinnmint, d' ene sacwè

Flag of France.svg Francès[candjî]

Codjowa[candjî]

cogne, Do viebe "cogner".

  1. (aler conte ene sacwè) dji, i, ele; ki dji, k' i, k' ele buke, gougne, va a stok.
  2. (bouxhî so ene sacwè, ene sakî) : dji, i, ele; ki dji, k' i, k' ele bouxhe.