djén

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje vî francike * « jân » (rang) ; mot cité dins l’ FEW 16 280a.

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
djén djéns

djén o.

  1. longue rindjeye di dinrêye (petråle metou al tere ou so on toet (strin d’ soele).
    • Å pî des teres al berdouye, padzo l’ plouve et l’ grand vint d’ octôbe, sins rén po s’ mete a houte, dimorer a baxhe-dos, råyî ene a ene les petråles, côper les colets avou des mwins froedes come des mouzons d’ tchén et k’ on n’ sint pus, et fé des djéns, des djéns, ossu long k’ des djoûs sins pwin. L. Marcelle.
  2. roye di semaedje.
  3. (mot des cotlîs) longou pårtchet.

Omofoneye possibe[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Divant 1900 :
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : S117

Ratournaedjes[candjî]

± longue binde di betråles ou ôte dinrêye
± longou pårtchet