evier

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye 1[candjî]

Tayon-bodje latén «inversum» (minme sinse)

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
evier eviers

evier o. (cåzu todi singulî)

  1. costé k' on n' voet nén (d' ene sitofe, d' on mousmint), sovint dins l’ ratourneure : «a l' evier».
    • Vola l' edroet d' vosse sitofe, et vocial l' evier.
  2. sinse contråve di l' acostoumance, dins l’ ratourneure : «a l' evier».

Ratourneures[candjî]

>> I n' ricnoxhe nén l' evier po l' edroet : il est biesse. rl a: boû po vatche.

>> l' evier d' ene medaye : li costé k' on n' voet nén. F. revers.

Sinonimeye[candjî]

rivier / rvier, divier / dvier, laid costé

Contråve[candjî]

edroet

Mots d’ aplacaedje[candjî]

Ratournaedjes[candjî]
± costé k' on n' mostere nén voltî
± sinse contråve a l' acostumance

Etimolodjeye 2[candjî]

Divancete[candjî]

Alofômes
eviè evier

evier (nén candjåve)

  1. Alofôme di eviè, divant prono u èn adviebe å mierpî.
    • Ci n' esteut nén foirt djinti, evier mi, todi.
Ratournaedjes[candjî]

Miniauge.gifLoukîz a : eviè