lame
Etimolodjeye 1
[candjî]Sustantif
[candjî]| singulî | pluriyal |
|---|---|
| lame | lames |
lame femrin
- coir solide, plat et pus longou ki stroet
- boket d' ene usteye, d' on coutea, d' ene sipêye, ki sieve a côper, taeyî ou råvler.
- ene lame di coutea; li taeyant et l' hour d' ene lame.
- L' ouxh sipiyeye si ratneut a ene tchårnire ki wignive les djoûs d' oraedje, et l' coronisse, magnî do tins, shonnéve, mågré les arondes k' el håbitént, li lame d' ene eruneye espêye. — Joseph Mignolet, Vè l' loumîre, 1922, p.5 (fråze rifondowe).
- Mins dispoy, grand-pere a trepassé,
Et l’ lame, fwaite almene, s’ a cassé… — Martin Lejeune, Œuvres lyriques du poète wallon Martin Lejeune, p.185, « Lu såbe du m’ grand-pêre » (fråze rifondowe).
- fene plake di veule, eployeye po mete des mosses pa dzo on microscope.
Parintaedje
[candjî]Ratournaedjes
[candjî]
lame di veule
Francès : lame (fr)
Ortografeyes
[candjî]Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
E rfondou walon :
Etimolodjeye 2
[candjî]Sustantif
[candjî]| singulî | pluriyal |
|---|---|
| lame | lames |
lame femrin
- (mot des cinsîs) (vî mot) bwès travayî, on mete long, k' on-z î agritche les lameas, et k' on-z atatche a l' ekipaedje a saetchî pa deus tchvås.
- (mot d' texheu) fis d' metå metous d' astampé dins on mestî a texhe, et k' des fis d' coûtchî î sont passés.
- les lames d' on mestî a texhe.
- del lice di lame : do fi a texhe ki passe pal lame (rl a: lice);
- on mancaedje di lames : difåt dins l' texhaedje la k' del lice di lame manke.
Parintaedje
[candjî]Ortografeyes
[candjî]Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Ratournaedjes
[candjî]
Sustantif
[candjî]| singulî | pluriyal |
|---|---|
| lame | lames |
lame femrin