loce

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Wikipedia-logo-en.png Cial, n a des
racsegnes
eciclopedikes so
les loces

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

S’ i gn åreut ene sakî ki sepreut cwè å dfwait di l’ etimolodjeye di « loce », el pout stitchî vaici.

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
loce loces

loce f.

  1. (ahesse di manaedje) usteye di coujhene, ki sieve sovint a siervi del sope.
    • Mes matantes passént inte les tåves, li sopire dins ene mwin, et l' loce do pot dins l' ôte, po rsiervi les cis k' è vlént co (A. Schmitz).
    • Li martchand d' tamis aveut ossu des ramons, des vans, des cwåtes, des loces et des coyîs d' bwès d' totes les cognes, des poujhoes po ratrossî les hopeas d' grins el heure, des fotches scheureces, des rusteas, des stîs et eco bén des ôtès bwejhelreyes ki dj' roveye (Léonie Pierre-Lagauche).
  2. (no d’ contnou) çou k' gn a dvins.

Ratourneures[candjî]

  1. al grosse loce : brouxhirmint.
    • Infén ! on pout sayî ene evalouwåcion al grosse loce J. Thiry (fråze rifondowe).

Parintaedje[candjî]

Omofoneye possibe[candjî]

Mots d’ aplacaedje[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Ratournaedjes[candjî]

± usteye di coujhene po poûjhî do likide