manike

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
manike do mecanike d' on tchår

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Bodje « man- » ‎(« mwin »), avou l’ cawete « -ike »

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
manike manikes

manike f.

  1. pougneye k' on toûne po fé roter èn usteye mecanike (viole, usteye di foidje, diåle volant, evnd.).
    • On grand djonne coir, avou ene båbe et des crolés ouys, tchantéve des viyès airs tot tournant l' d' ene vierlete M. Frisée (fråze rifondowe).
    • Ene viye nerveuse mwin fwait brotchî ses dognons et serant l' pougneye del manike k' ele vént d' apicî L. Lecomte (fråze rifondowe).

Ratourneures[candjî]

  1. Firmin Manike : no metou d' on djouweu d' viole.

Parintaedje[candjî]

Sinonimeye[candjî]

manote, pougneye

Ratournaedjes[candjî]

± pougneye k' on toûne po fé roter èn usteye mecanike