mier

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon

Etimolodjeye

Tayon-bodje latén «merus» (paw, peu), adon parint avou l' inglès «mere».

dalaedje.gif

mier, miere 1; mier-

I. [adv.] (metou divant èn addjectif u èn adviebe, k' on pout scrire come on mot d' acolaedje) foirt, tot: mierseu(le) u mier(e) seu(le), mierlådje u mier(e) lådje, mierlon u mier lon, mierlong u mier(e) long(ue), miernou, owe u mier nou, miere mowe. Franwal: ahåyant po les mot fwaits sins tuzer avou l' betchete hyper- (hypersensible, hyperjeune, hyperloin). >> (tot) fén mier, (tote) fene miere: stîle rinflant po refoirci li sinse di "mier".

II. [addj.] metou dvant on no, mostere

1. ki l' accion a stî fwaite totafwaitmint (mierdistrujhaedje).

2. ki ça s' a fwait tot d' on côp (mierrandon).

3. k' i fåt prinde li sinse li pus stroet possibe do mot (miercopete, miercorin, miercoron).


Parintaedje

miermint, mierin

Mots d’ aplacaedje

mierdidju

Omofoneye possibe