mier

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje latén « merus » (pawe, peu), adon parint avou l' inglès «mere».

dalaedje.gif

mier, miere 1; mier-

I. [adv.] (metou divant èn addjectif u èn adviebe, k' on pout scrire come on mot d' acolaedje) foirt, tot: mierseu(le) u mier(e) seu(le), mierlådje u mier(e) lådje, mierlon u mier lon, mierlong u mier(e) long(ue), miernou, owe u mier nou, miere mowe. Franwal: ahåyant po les mot fwaits sins tuzer avou l' betchete hyper- (hypersensible, hyperjeune, hyperloin).

  1. >> (tot) fén mier, (tote) fene miere:  : stîle rinflant po refoirci li sinse di "mier".

II. [addj.] metou dvant on no, mostere

  1. ki l' accion a stî fwaite totafwaitmint (mierdistrujhaedje).
  2. ki ça s' a fwait tot d' on côp (mierrandon).
  3. k' i fåt prinde li sinse li pus stroet possibe do mot (miercopete, miercorin, miercoron).


Parintaedje[candjî]

miermint, mierin

Mots d’ aplacaedje[candjî]

mierdidju

Omofoneye possibe[candjî]