paye
Loukîz a : «påye», «pâye», «Påye»
Cisse pådje u ci hagnon ci est co a scrire, u a mete d’ adrame. Si vos avoz des cnoxhances so l’ sudjet, vos l’ ploz fé vos-minme.Etimolodjeye 1
[candjî]paye 1 [f.n.] salåre. F. "paye".
- E cisse pådje ci, n’ a co pont d’ definixha pol mot. El pôrîz radjouter, s’ i vs plait ? Come çoula, l’ årtike rissereut d’ adrame..
- Diner trop divént-st on fårdea,
Pol ci k’ est davance ene måle paye. — Joseph Vrindts, Pâhûles rîmês, (1897), « On sai bin pô çou qu’on ramasse », p.82 (fråze rifondowe). - Et come nos savans bén
K' i n' voet k' l' aiwe et l' hacsele,
Li djoû d' paye on s' etind
Po lyi passer ene dringuele. — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.109, Lès tchèrons d’ mon Dètrîhe (1905) (fråze rifondowe).
- Diner trop divént-st on fårdea,
Etimolodjeye 2
[candjî]Eprontaedje do francès « paille » (minme sinse).
paye 2 [f.n.] strin.
- payete.
- Po monter so les moyes
Et rascoyî l' bon grin,
Ca ene feye l' awousse evoye
On n' lait pus k' paye å vint. — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.36, L'awous′ (1906) (fråze rifondowe). - C' est des rimimbrances d' imådjes ki rivnèt tot doirmant !
Si vite k' on rdrouve les ouys ele fritchtèt come l' aronde
Et l' djoye s' evole, come li paye d' on diåle-volant. — Louis Lagauche, L'aimant, (1947), A ‘n-ancyin payîsan, p. 152 (fråze rifondowe).
- Po monter so les moyes
- (pa rfrancijhaedje) strin.
- C' e-st insi k' e purete,
On s' håynêye å solo,
L' tchapea d' paye el hanete
Et tchåssî d' gros shabots. — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.34 L'awous′ (1906) (fråze rifondowe).
- C' e-st insi k' e purete,
Ratourneures
[candjî]- aveur ene paye : aveur trop beu.
- Il esteut meynute cwand monsieu Nanård s' saetcha foû d' mon l' comissaire, et kékès djins k' el rescontrént avå les voyes si djhént : vo-ndè-la onk k' end a ene boune paye. — Joseph Vrindts, Vîx Lîge, (1896), p.36 (fråze rifondowe).