powezeye

Walon (Rifondou)

AFE :
- diferins prononçaedjes : /pɔw.ɛ.ˈzɛj/ /pɔw.ɛ.ˈziːj/ /pɔ.e.ˈziːj/ /pɔw.ɛ.ˈziː/ (betchfessî ey)
- prononçaedje zero-cnoxheu : /pɔw.ɛ.ˈzɛj/

singulî	pluriyal
powezeye	powezeyes

powezeye omrin

scrijhaedje ki n’ vout nén fé todi passer on messaedje, mins ki divreut strinde l’ åme do ci, del cene kel schoûte. Li pus sovint, li scrijheu(se) si sieve d' usteyes téles ki les rmetaedjes, imådjes, metafôres, metonimeyes, evnd. Sovint eto, li scrijheu sût des rîles po-z arindjî l' foûme di ses rimeas: rimes, xhilteas, zandrin, nombe di sillabes, evnd.
- Est çki ça n’ sereut nén çoula, el powezeye : ene miete di poûssire di solea k’ on spayåde so les mizerreyes del veye ? — Josée Mathot (fråze rifondowe).
- Li r’glatihante powésêye èbèlihév’ di ses éles d’ôr li houlêye tâve, li foûme èclôse, li scrif’tôr, ki gârnihît s’ tchambe. — Joseph Mignolet, "Les håyes sont rfloreyes", "L' aloumire", 1921, p. 48.
- On-z a bea dire, veyoz vs, mins l' vwès do ptit capon
  Ki potche la drî ses vedjes, meta del powezeye
  E l' åme do bråve ovrî, come e l' åme des usteyes,
  Po fé l' glwere di nosse Lidje tot lyi dinant des djowions. — Louis Lagauche, "L' inmant", L' årmurî, (1947), p. 93 (fråze rifondowe).
(pus stroetmint) scrijhaedje e vers sognîs avou des beas mots et des belès imådjes, pa opôzucion a tolminme ké rimea.
- Leus vers ni s' ebarassèt nén d' powezeyes – li walon di ç' tins la end esteut gote capåbe – moussèt droet e l' åme po fé sclater l' rire, li blåme ou li colere. — Joseph Mignolet, "Li walon å payîs di Lîdje" (1938), p.24 (fråze rifondowe).