riglé

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye

Bodje mîtrin bas almand « rîg » ‎(« djén ») pal voye do mîtrin neyerlandès « rîgh »

Addjectif

	singulî	pluriyal
omrin	riglé	riglés
femrin padrî	riglêye	riglêyes
femrin padvant	riglêye	riglêyès

riglé omrin; (come addjectif djondrece, metou padvant u padrî l’ no)

1. (botanike) tcherdjî d' fruts.
   • On gurzalî tot riglé d' gurzales — Motî Haust (fråze rifondowe).
   • Les fenaesses, enawaire droetes et fires,
     falixhèt do sotni les påtes
     totès riglêyes di pezants xhos. — Henri Simon, Li pan dè bon Diu, "Awout" (fråze rifondowe).
2. (belès-letes) (imådjreçmint) ahessî di tolminme cwè.
   • Et vola les soyeus k’ aminèt leus usteyes :
     Riglêyes di taeyants dints. Les mzeures sont dedja prijhes. — Henri Simon, Li pan dè bon Diu, "Li rvindje di l' åbe" (fråze rifondowe).

Sinonimeye

tcherdjî d' fruts

• hozlé (w. do Levant)

ahessî di tolminme cwè

• adjinçné
• ahessî
• gåyoté (d' ene sacwè d' bea)

Sipårdaedje do mot

w. do Levant (Gleijhe, Djalhé)

Ortografeyes

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

• riglé : E1 ^(lére)

Li mot n’ est nén dins : E89, E203

Ratournaedjes

tcherdjî d' fruts

• Francès : chargé de fruits (nén ratournåve direk e francès)

ahessî di tolminme cwè

• Francès : pourvu ^(fr), muni ^(fr), doté ^(fr) de