Aller au contenu

riyaedje

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Bodje « riy- », bodje A do viebe « rire », avou l’ cawete « -aedje ».

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
riyaedje riyaedjes

riyaedje omrin

  1. no d’ fijhaedje et no di çou k’ est fwait (accion et si adierça) do viebe « rire ».
    • Elle a on riyaedje ki fwait rire tolmonde. Motî Gilliard (fråze rifondowe).
    • Il a on drole di riyaedje ki vos freut awè peu. Motî Gilliard (fråze rifondowe).
    • On s' texhe ene veye di clairs riyaedjes,
      Di tchantreyes, et, sins carculer,
      Tot fjhant k' on n' a rén po s' meubler,
      On frè mî k' tos ls ôtes e manaedje … Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.65, Vûzion d’ boneûr (1902) (fråze rifondowe).
    • Les djipaedjes et les riyaedjes, i fjhént mwints côps edaiver l’ grand chwine. Jean-Luc Fauconnier, Ène coupe di deûs, p. 119 (fråze rifondowe).

Sinonimeye

[candjî]

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes

[candjî]
riyaedje