tchaive

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

dalaedje.gif

Sustantif[candjî]

tchaive f.

  1. gayole di oizires, di clåyes, po tcheryî les poyes, les colons.
    • Po ndaler å saetchaedje å sôr di l' årmêye, end aveut troes u cwate ki poirtént des tchaives ås pidjons. P. Gilles (fråze rifondowe).
    • I vnént avou troes tchårs, li prumî saetchî pa on tchvå, avou padzeu ene tchaive avou troes poyes Gérard Havelange (fråze rifondowe). Loukîz a :
    F. cage, cageot.

Etimolodjeye : latén « cavea » (cadje).

Sustantif[candjî]

Sustantif[candjî]

| tchaivlêye [f.n.]

  1. çou k' gn a dins ene tchaive.

Sustantif[candjî]

Sustantif[candjî]

| tchaivlî [o.n.]

  1. (v.m.) martchand d' oujheas, martchand d' djibî, ki vneut avou des tchaives.
    Loukîz a : cocrecî.
    F. volailler.