tchiripter
Etimolodjeye
[candjî]Mot-brut « tchirip » avou l’ dobe cawete « -ter » des viebes.
Viebe
[candjî]| Djin et tins | Codjowa |
|---|---|
| Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) | soctêye |
| Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) | soctez |
| Cåzants Ind. pr. (nos, ns) | soctans |
| Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) | soctêynut |
| Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) | soctêyrè |
| Cåzant D.I.E. (dji, dj’) | soctéve |
| Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) | soctêye |
| pårt. erirece (dj’ a, vos av) | socté |
| Ôtes codjowaedjes | come tchicter |
- pîler tot djåzant d' ene aloye
- Tot près d' zèls, ine alôye tchirip'tant s'èmonta djoyeûs'mint — Jean-François Renkin, dins Li vîye bûse.
- S' i trovèt kéke magnxhon sol blanc covtoe del tere,
Ni sereut ç' minme k' ene crosse ossu deure k' on cawiea,
Al vole i dårèt dsus ; i sont tot come al fiesse,
I betchtèt, l' kissaetchèt, tchiriptèt côp so côp : — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.47, Pauves pitits oûhês (1910) (fråze rifondowe).
