troûle

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon

Etimolodjeye

latén trublium (sôre di schiele) [1].


Sustantif

singulî pluriyal
troûle troûles

troûle o. & f. (mot bikebok) filet po pexhî, come ene bounete havtêye a on ceke di fier, avou on longou mantche.

Li troûle sieve a pexhî dins les bouxhêyes di oizires (ramexhné pa J. Haust).
On dit eto: troûlea, poujhete, poujhoe, sipoujhete, saetch ås pexhons, sitokhåm. F. truble, trouble.
Ortografeyes
Divant 1900 :
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
  1. (c' est ene rediveuse etimolodjeye)