schiele

Èn årtike di Wiccionaire.
Aller à la navigation Aller à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Ordinairmint Dirî cossoune
s’ on prononce /sk/
schiele eschiele

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje latén « scutella » (minme sinse) çou ki dene on mot avou l’ cawete « -ele ».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
schiele schieles

schiele f.

  1. (ahesse di manaedje) assîte avou on rboird.
  2. (pus sovint eployî å pluriyal) sacwè ki sieve el coujhene, et k' i fåt rlaver après tchaeke eurêye.
    • S' i n aveut la yeu, on djoû, des belès schieles, elle avént seur, dispoy, fwait plaijhi a ene sakî k' end aveut mezåjhe Nicole Goffart (fråze rifondowe).
  3. (rilidjon crustinne) pailete (la k' on mete les çanses k' on dene a l' ofrande).

Ratourneures[candjî]

  1. vey clair e s' schiele : ni pus rén aveur a magnî, divni pôve.
    • Si dj' porshuvreu, dji voereu clair e m' schiele; c' est po çoula k' vola m' dierinne tchanson (J.J. Dehin).
  2. spiyî l' schiele (a ene båshele) : lyi haper si florete.
    rl a: dispuçler.
    F. dépuceler.

Parintaedje[candjî]

Mots d’ aplacaedje[candjî]

Sinonimeye[candjî]

Loukîz a: téle

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

  • F. écuelle. Alm. "schwelle".
  • F. ustensile de ménage.