Aller au contenu

araegne

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje latén « aranea » ‎(« araegne »).

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
araegne araegnes

araegne femrin

  1. sôre di biesse a ût pates, ki texhe ene toele po-z apicî des moxhes, et lzès magnî.
    • Sint Houbert n' åreut nén tchessî evoye ene araegne dischindowe so s' fi padvant ses iys. Louis Pieters (fråze rifondowe).
    • Gn a ene tote pitite vete araegne ki court tot do long do tchambranle aviè l' cwén del finiesse. Auguste Laloux (fråze rifondowe).
    • I m' fåreut rakeuze avou do fi d' araegne et mete del verdjale dissus Paul-Henri Thomsin, ratournant Lès schtroumpfs èt lès bèrikes èmacralêyes, 2021, p. 37 (fråze rifondowe).
  2. haeyåve comere.
    • Dji m' aléve peker dissu cisse viye araegne la Robert Mathieu (fråze rifondowe).

Ratourneures[candjî]

  1. les Araegnes : sipotaedje des djins di Stegne.
  2. les Tiesses d’ Araegne : sipotaedje des djins d’ Falmagne.

Parintaedje[candjî]

Mots d’ aplacaedje[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

sôre di biesse a ût pates
haeyåve comere

Waitîz eto[candjî]

Lijhoz l’ årtike araegne so Wikipedia