clame

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje tîxhon « Klamme » (eto po serer des fiers); racuzinåve avou l’ almand « Klemme ».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
clame clames

clame f.

  1. (mot d’ industreye) plat fier avou deus trôs po mete des boulons, ki sieve a raloyî deus bwès, deus rays di tchmin d’ fier, evnd.
    • Ès goyî taxhlêye ostant di spites di raetchon ki les meyes estoeles ki s’ evolnut d’ ene clame k’ on rsôde. L. Lecomte (fråze rifondowe).
  2. (mot des mnujhîs et scrinîs) dobe fier po tni deus bwès onk djondant l’ ôte.
    • Po fé les grossès clames di catoize, di bén dijh milimetes di spexheur, on meteut cwate fiers e feu ; on bateut ene ponte et pwis l’ ôte ; on tournéve åtoû del poere, todi pus lon, todi pus betchou. — responda da Léon Jeunehomme (Li Rantoele, 85 p. 17) (fråze rifondowe).
  3. clå rployî so lu-minme et picant ås deus dbouts po-z ataetchî li fi d’ ronxhes so les pås.

Parintaedje[candjî]

eclamer (èklamé), eclameure (èklameûr) (Motî Forir.)

Sinonimeye[candjî]

Pwaire minimom[candjî]

chlam

Ortografeyes[candjî]

Divant 1900 :
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

± riployî dobe clå

Waitîz eto[candjî]

Wikipedia-logo-v2.svg Lére l’ årtike clame (discramiaedje) so Wikipedia.