dis-

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje latén « dis- » (minme sinse).

Prononçaedje[candjî]

Betchete[candjî]

dis- dvant ene cossoune (diz- divant ene voyale)

  1. dene a on viebe li sinse contråve.
    disbagaedjî, disbinder, disbrantchî, dis, displanter, disraloyî,…
  2. fé on viebe avou l' idêye k' on rsaetche ene sacwè.
    disbarker, discoraedjî (rsaetchî do coraedje),…
  3. po fé on viebe pus foirt.
    disbrijhî, dismoenner,…

Sinonimeye[candjî]

Contråve[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Divant 1900 :
  • dis- : E89 (a « disfé », evnd) (lére)
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

dis-