Aller au contenu

dis-

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Tayon-bodje latén « dis- » (minme sinse).

Prononçaedje

[candjî]

Betchete

[candjî]

dis- dvant ene cossoune (diz- divant ene voyale)

  1. dene a on viebe li sinse contråve.
    disbagaedjî, disbinder, disbrantchî, dis, displanter, disraloyî,…
  2. fé on viebe avou l' idêye k' on rsaetche ene sacwè.
    disbarker, discoraedjî (rsaetchî do coraedje),…
  3. po fé on viebe pus foirt.
    disbrijhî, dismoenner,…

Sinonimeye

[candjî]

Contråve

[candjî]

Ortografeyes

[candjî]
  • dis- : E89 (a « disfé », evnd) (lére)
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes

[candjî]
dis-