disbourder

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye

S’ i gn åreut ene sakî ki sepreut cwè åd fwait di l’ etimolodjeye di « disbourder », el pout stitchî vaici.

Prononçaedje

• AFE :
  • diferins prononçaedjes : Prononçaedje a radjouter
  • prononçaedje zero-cnoxheu : /dis.buʀ.ˈde/
• Ricepeures : dis·bour·der

Viebe

Djin et tins	Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’)	disboude
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs)	disbourdez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns)	disbourdans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle)	disboudnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’)	disboudrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’)	disbourdéve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’)	disboude
pårt. erirece (dj’ a, vos av)	disbourdé
Ôtes codjowaedjes	come wårder

disbourder (viebe å coplemint)

1. traiter (ene sakî) d’ bourdeu (di minteu).
   • Il a disbourdé Hinri divant temons.

Ratournaedjes

disbourder

• Francès : accuser de mensonge

Pwaire minimom

• disboirder