Aller au contenu

grek

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

S’ i gn åreut ene sakî ki sepreut cwè åd fwait di l’ etimolodjeye di « grek », el pout stitchî vaici.

Prononçaedje

[candjî]

Addjectif

[candjî]
singulî pluriyal
omrin grek greks
femrin greke grekes

grek omrin

  1. k’ a-st a vey avou l’ Grece.
  2. k' inme trop voltî les cwårs.
    • Li dame èst-ine bone åme, mins l’maisse èst-ine ètique
      Qu’èst co pus gréc’ qu’on djwîf aclèvé sins amoûr
      Joseph Mignolet, "Li tchant di m' tere", 1935, p. 47-48.

Sinonimeye

[candjî]

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes

[candjî]
grek
k' inme trop voltî les cwårs

Sustantif

[candjî]

grek omrin

  1. (lingaedje) lingaedje djåzé (eyet oficir) del Grece.