hantreye

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Do viebe « hanter » avou l’ cawete « -reye ».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
hantreye hantreyes

hantreye f. (pus sovint eployî å pluriyal)

  1. resconte inte deus hanteus.
    • Li cir esteut blanc, presse a s' enonder; mi djonne cour djeryive, vef di tote hantreye (A. Ramez).
    • Cwand s' mayon drova l' cado (foirt bonmartchî), i l' oya dire : «Ti n' l' as seur nén stou prinde dizo l' poye ås oûs d' ôr !» Et l' plate come les hantreye ont stou spiyeyes so ene pire ! (Hubert Mahy).
    • Cola vént mete li bricole li dimegne al nute, contant so les hantreye do gåre et sol probåbe cråsse matinêye do londi.
  2. resconte sins impôrtance.
    • Tot s' leyant endaler sol corant des såjhons Erî del politike et des ôtès hantreyes, On vike sins î sondjî… L. Remacle, Proses wallonnes, p. 176 (fråze rifondowe).
  3. ocupaedje sins impôrtance.

Sinonimeye[candjî]

Sipårdaedje do mot[candjî]

w. do Levant

Ortografeyes[candjî]

Divant 1900 :
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Ôtes ortografeyes (avou des sourdants nén rkinoxhous) :
Li mot n’ est nén dins : R13

Ratournaedjes[candjî]

± resconte di deus hanteus
± resconte sins impôrtance
± ocupaedje sins impôrtance