hantreye

Walon (Rifondou)

Do viebe « hanter » avou l’ cawete « -reye ».

AFE :
- diferins prononçaedjes : /hã.ˈtʀɛj/ /hã.ˈtʀiːj/ /hã.ˈtʀiː/ /ã.ˈtʀiːj/ (betchfessî ey)
- prononçaedje zero-cnoxheu : /hã.ˈtʀɛj/
Ricepeures : han·treye

singulî	pluriyal
hantreye	hantreyes

hantreye femrin (pus sovint eployî å pluriyal)

resconte inte deus hanteus.
- Li cir esteut blanc, presse a s' enonder; mi djonne cour djeryive, vef di tote hantreye (A. Ramez).
- Cwand s' mayon drova l' cado (foirt bonmartchî), i l' oya dire : «Ti n' l' as seur nén stou prinde dizo l' poye ås oûs d' ôr !» Et l' plate come les hantreye ont stou spiyeyes so ene pire ! (Hubert Mahy).
- Cola vént mete li bricole li dimegne al nute, contant so les hantreye do gåre et sol probåbe cråsse matinêye do londi.
- A tot fåt-st on rovyî :
  Finixhans è, Mareye,
  E pazea des hantreyes
  Corans nos arinner. — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.97, Bisbisse (1924) (fråze rifondowe).
- Tins del hantreye, i s' fjhèt tot ptits
  Po k' on lzî deye k' i sont djintis
  Les djonnes omes. — Camille Gaspard (fråze rifondowe).
- Ci sèrè co on bê djoû d’ djôye et d’ hant’rèye à mète avou l′ s-ôtes— Jean-François Renkin, On dimègne, 1896.
fijhaedje di hanter.
- Ir tot rpassant pa les montoes,
  Dj' a manké ene bele avou Mareye !
  Nén di m' fåte : on ptit mot d' hantreye,
  On båjhaedje åreut fwait nosse djeu. — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.41, È pré dès monteûs (1934) (fråze rifondowe).
resconte sins impôrtance.
- Tot s' leyant endaler sol corant des såjhons Erî del politike et des ôtès hantreyes, On vike sins î sondjî… — Louis Remacle, Proses wallonnes, p. 176 (fråze rifondowe).
ocupaedje sins impôrtance.