harlake

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

No d' djin, divnou on cmon no : li djenerå d' Erlach (k' a rôlé l' Walonreye avou des bandiys e 1649-1650)

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
harlake harlakes

harlake o.

  1. bandiy, onk ki n' fwait k' des mwais toûs.
    • Adonpwis nos tanks vont dårer dsur zels et nos les alans piter foû cial tot lzî fjhant danser on si fel rigodon, k' endè seront disgosté, ene feye po totes, do voleur djouwer les harlakes. J.-P. Dumont (fråze rifondowe).
    • Dji n' vou nén di ç' pexhon la; Deus betcheyes et dji rnake ! :: Magne çou k' t' as, T' es-st on on ptit harlake ! M. Slangen (fråze rifondowe).
    • Li harlake tapa, di tote si hôteur: "Sint-Nicolai m'a-st apoirté l' minme ossu". L. Bukens (fråze rifondowe).

Sinonimeye[candjî]

canvolant, barakî, capon, rénnvåt, rékem, vilvôr, ravachole

Mots d’ aplacaedje[candjî]

Sipårdaedje do mot[candjî]

w. do Levant

Ortografeyes[candjî]

Li mot n’ est nén dins : R13

Ratournaedjes[candjî]

± onk ki n' fwait k' des mwais toûs