Aller au contenu

barakî

Èn årtike di Wiccionaire.
Loukîz eto : Barakî.

Etimolodjeye

[candjî]

Bodje « barake » avou l’ cawete «  ».

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
omrin barakî barakîs
femrin baracresse baracresses

barakî omrin

  1. onk ki dmeure dins ene barake.
  2. onk ki, di s' mestî, tént ene barake di dicåce.
    • A Indjihoûl, ine tchèrète di baraquîs, tote dilâburnêye èt qui n’ tint pus pèces èssonne, s’a-st-arèsté. Jean-François Renkin, Baraquîs, 1898.
    • Ele a raconté a Batisse ki des barakîs l’ avént pris et eminé bén lon, et k’ ele aveut teribmint sofrou. Arthur Xhignesse, Boule-di-Gôme, 1912, p.23 (fråze rifondowe).
  3. ome må aclevé.

Ratourneures

[candjî]
  1. come des tchéns d’ barakî

Sinonimeye

[candjî]

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes

[candjî]
onk ki fwait les dicåces
ome må aclevé Loukîz a : rénnvåt