harpe

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Calcaedje do francès « harpe » (minme sinse).

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
harpe harpes

harpe femrin

  1. (muzike) sôre d’ instrumint d’ muzike, ås coides tindowes so des bwès, ki s’ sitampe al tere, et k’ on djowe avou les deus bresses metous onk di tchaeke costé.
    • Nonård s’ aveut ritnou al harpe, ehertcha cisse-ciale sor lu Dieudonné Salme (fråze rifondowe).
    • Té ezès coides del harpe, li vint Prind l’ hôte futaye po on grand psåme Henri Bragard (fråze rifondowe).

Parintaedje[candjî]

(minme sourdant etimolodjike)

Mots vijhéns[candjî]

Ratournaedjes[candjî]

harpe
  • Francès : harpe (fr)

Waitîz eto[candjî]

Lijhoz l’ årtike harpe so Wikipedia.

Francès[candjî]

Prononçaedje[candjî]

  • AFE : /aʁp/ (Paris) ; /ˈaʁ.pə/ (Nonne del France)

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
harpe harpes

harpe femrin

  1. (muzike) harpe (mot scrît e francès come e walon, mins prononcî diferinnmint).
  2. (mot do bastimint) dint d' moice.

Ratourneures[candjî]

  1. harpe d’attente : plaistadiu

Parintaedje[candjî]