Aller au contenu

legne

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Tayon-bodje latén « lignum », (minme sinse). El pus grande pårteye des lingaedjes romans, gn a l' omrin et l' femrin: legno omrin et legna femrin, espagnol leño et leña; femrin ezès lingaedjes d' oyi: vî lorin laigne et longne, vî picård legne, vî francès laine. E roumin lemn omrin å singulî, lemne femrin å plurî.

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
legne legnes

legne femrin (pus sovint eployî å pluriyal)

  1. boket d’ bwès po fé do feu.
    • Fåreut aler ramexhner ene banse di legnes. Motî d’ Cînè (fråze rifondowe).
    • C' esteut la k' nos grands-peres, astaplés come des royes,
      Divant l' legne ki blaméve, racontént sins façons
      Å manaedje rapoûlé, les contes et les råvions
      Ki fjhént påmer d' rire ou ki dnént l' tchå di poye
      Louis Lagauche, "Mayon", p. 8 (fråze rifondowe).
  2. (vî vî mot) bwès (plaece avou toplin des åbes).

Parintaedje

[candjî]

Mots d’ aplacaedje

[candjî]

Sinonimeye

[candjî]

Mots vijhéns

[candjî]

Pwaire minimom

[candjî]

Ortografeyes

[candjî]
E li scrîta (1100-1600) :
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : R9, R13

Ratournaedjes

[candjî]
boket d’ bwès po fé do feu