lustre

Èn årtike di Wiccionaire.
Aller à la navigation Aller à la recherche

Flag of France.svg Francès[candjî]

Etimolodjeye 1[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
lustre lustres

lustre o.

  1. (cronolodjeye) cinkinne (d' anêyes).
    • Deux lustres s'écoulèrent ainsi pisiblement. — Alain Collignon, dins s' live so les sints.
      • Deus cinkinnes d' anêyes si passît insi, bén påjhûlmint.
  2. (pa stindaedje do sinse) (longue durêye) hapêye, termene.
    • Ça fait un lustre qu'on ne vous a plus vu dans la maison.
      • La ene fameuse hapêye k' on n' vos a pus veyou dins nos waibes.

Etimolodjeye 2[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
lustre lustres

lustre o.

  1. (ahesse di manaedje) lusse, sospinsion (pindrinisse di mwintès lampes).
    • Les lustre sont à nouveau pleins de cacas de mouches.
      • Les lusses rissont plins d' schites di moxhe.
  2. (fizike) rilujhance, blincance (d' ene sacwè d' metå k' a stî bén rischurêye, do poyaedje d' ene biesse bén sogneye).
    • J'admire le lustre de son pelage.
      • Dj' admire li rlujhance di s' poyaedje; (avou candjmint di stîle po l’ sintake) ké bea pwel ! i rlût come on fougnant.
Parintaedje[candjî]

Sourdants[candjî]

Franwal Denis: lusse, suspension