monsieu

Èn årtike di Wiccionaire.
Aller à la navigation Aller à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

S’ i gn åreut ene sakî ki sepreut cwè åd fwait di l’ etimolodjeye di « monsieu », el pout stitchî vaici.

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
monsieu monsieus

monsieu o. (cåzu todi singulî)

  1. mot po-z atôtchî ou djåzer polimint d’ èn ome.
    • Dji rmerceye Monsieu l’ Govierneu d’ aveur fwait hôt avou nozôtes. — F. Marten (sourdant a recråxhî) (fråze rifondowe).
  2. dijhêye po dire bondjoû a èn ome (des omes) emey les djins k’ i gn a.
    • Salut, monsieu dame, gn a pont d’ disrindjmint ? Arthur Masson (fråze rifondowe).
  3. ome hôt plaecî.
    • Nos capotes disfligotêyes si frotnut ås frakes des monsieus k’ ont des dints d’ ôr et ki boevnut l’ tchampagne. Edmond Wartique (fråze rifondowe).
    • I gn a vnou des beas monsieus avou des gabardenes. — Édouard Thirionet (fråze rifondowe).
  4. no respectiveus po djåzer a èn eveke u cåzer d’ lu.
  5. sôre d’ inseke avou cwate grandès aiyes ki vole come èn areyoplane åd dilong des aiwes.

Contråve[candjî]

Mots vijhéns[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

monsieu