s’ ecråxhî

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Aplacaedje prono « s’ » + viebe «ecråxhî».

Viebe[candjî]

s’ ecråxhî (viebe å prono muroetrece)

  1. divni crås, cråsse, tot cåzant d' ene djin, d' ene biesse.
    • Li soris, sins ahote tot do long del djournêye Magnive do crås froumadje, do souke, do lård, do pan Et la, nosse pitite biesse vikéve tot s' ecråxhant.
  2. (v. å coplemint nén direk eployî avou li dvancete « di ») (imådjreçmint) si nouri di.
    • Mins l’vilmeûse mètchanceté, qui s’ècråhe di nos plåyes
      S’ènûl’reût-st-èl vapeûr qui montr’eût dès bouyon,
      Et tot r’toumant so l’tére, èle î sèm’reût pés qu’måy
      Li hayîme di l’Amoûr qu’on s’deût inte vrêys Walons— Émile Wiket, Fruzions d' cour, p.170.
  3. E cisse pådje ci, n’ a co pont d’ definixha pol mot. El pôrîz radjouter, s’ i vs plait ? Come çoula, l’ årtike rissereut d’ adrame.
    • On sav’tî s’ènairive timpe èt târd à chanter ;
      On s’ècrâhive d’èl vèye, on glètéve d’èl hoûter ;
      Si voisin, â contrâve, qu’aveû d’ l’ôr à pal’têye
      Antoine Kirsch, Li sa'vtî èt l' banquî, 1889.

Ratourneures[candjî]

  1. s' ecråxhî les doets
  2. s' ecråxhî do saeyén

Sinonimeye[candjî]

groxhi, profiter

Ratournaedjes[candjî]

divni crås