sordjoû

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Bodje « djoû » avou l’ betchete « sor- ».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
sordjoû sordjoûs

sordjoû o.

  1. cwårea k' on n' voet nén houte, metou dins l' tchessi al copete d' èn ouxh d' intrêye et ki leye passer l' loumire do djoû.
    • Dji n' veyeu k' ouxhs di fier, bawetes, sordjoûs, ferous. (F. Bovesse, rat. pa L. Mahin.
    I ralouca les fotos al flåwe loumire do sordjoû. L. Mahin.
  2. (mot d' saetcheu d' portraits, d' cineyasse) sitouwåcion la k' el loumire do solea (u ene ôte) vént did padrî çou k' on vout fotografyî ou filmer.
    • Vos estoz metou dins on sordjoû.
  3. portrait saetchî dins ces condicions la, copurade la kel mwaisse-sudjet aparexhe come ene ombrire (metans dins on coûtchî d' solea).
    • Waitîz l' bea sordjoû des rwenes di Volubilisse.

Sinonimeye[candjî]

Mots vijhéns[candjî]

  • cwårea k' on n' voet nén houte :

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
  • sordjoû : R13

Ratournaedjes[candjî]

± cwårea k' on n' voet nén houte metou dins l' tchessi al copete d' èn ouxh
± sitouwåcion la k' el loumire do solea vént did padrî çou k' on vout fotografyî ou filmer