tigneus

plake "(å) Tigneus-bounî" a Lustin

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye

Bodje « tegne » ‎(« tigne »), avou l’ cawete « -eus », lu-minme eprontaedje do francès « teigneux ».

Prononçaedje

• AFE :
  • diferins prononçaedjes : /ti.ˈɲø/ /tœ.ˈɲø/ (minme prononçaedje cåzu pattavå)
  • prononçaedje zero-cnoxheu : /ti.ˈɲø/
• Ricepeures : ti·gneus

Sustantif

	singulî	pluriyal
omrin	eus
femrin	euse	euses

tigneus omrin

1. (mot d’ medcén) onk k' a del tigne.
   • Si vos vs ecråxhîz kécfeye
     Frotez bén d' tos vos pus roeds,
     Cwand vs l' åroz fwait sacwantès feyes,
     Vos ravizroz-t on tigneus. — François Barillié, Li charlatan contraire, divins Li camarad′ dè l'joie, 1852, p.10 (fråze rifondowe).
2. (veyou d’ mwaijhe pårt) onk k' a on mwais caractere, et k' i n' fåt nén aduzer (come onk k' a ene maladeye del pea ki l' rind laid).

Ratourneures

1. franc come on tigneus
2. Tigneus-bounî : no d' ene plaece di Lustin (bounî då Tigneus).

Mots d’ aplacaedje

• Montniye-l'-Tigneus

Sinonimeye

• rogneus

Ratournaedjes

tigneus

• Arabe marokin : قرع ^(ary) = قْرع =‎ qre3
• Francès : teigneux ^(fr)

Addjectif

	singulî	pluriyal
omrin	eus
femrin padrî	euse	euses
femrin padvant	euse	eusès

tigneus omrin (come addjectif djondrece, metou padvant u padrî l’ no)

1. (mot d’ medcén) k' a del tigne.
2. (veyou d’ mwaijhe pårt) k' a on mwais caractere; k' i n' fåt nén aduzer.

Waitîz eto

Lijhoz l’ årtike tigne so Wikipedia