croejhler

Walon (Rifondou)

Bodje « croejh- » ‎(« croes »), avou l’ dobe cawete « -ler » des viebes

Djin et tins	Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’)	croejhele / croejhlêye
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs)	croejhlez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns)	croejhlans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle)	croejhelnut / croejhlêynut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’)	croejhelrè / croejhlêyrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’)	croejhléve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’)	croejhele / croejhlêye
pårt. erirece (dj’ a, vos av)	croejhlé
Ôtes codjowaedjes	come shijhler

croejhler

(viebe å coplemint) :
1. mete e croes.
  - Et cwand s' fier ås galets, dzeu l' blame, Ecråxhî, manceye do prinde feu, Del påsse, ele croejhele deus toirtchetes; Ele vos les rostixh e catchete; Ele toûne si fier et pu, d' adroet, So l' tåve ele fwait potchî ene rodje croes — Amand Géradin (fråze rifondowe).
  - Ås Qwate-Brès’, al creûh’lêye vôye, lès-oûys dè Neûr s’èsprindît come on fouwå :— Arthur Xhignesse.
  - Et dji tuze adon k' e pazea del veye,
    –K' i soexhe hozlé d' rôzes ou d' ourteyes–
    Cwand ns croejhlans l' amour, nos l' divréns ratni. — Émile Wiket, "Fruzions d' cour", "Qwand n' creûh’lans l'’amour" (fråze rifondowe).
  - Nosse pénson n' bodje nén.
    Bén påjhûle, i guignta l' vî tindeu d' amourete
    Ki sins piede on moumint
    Croejhléve ses troes baguetes. — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.157, Li roûpèye èt l’ pinson (fråze rifondowe).
2. marker d' ene croes.
(viebe å prono) si côper, si trivierser, passer onk so l' ôte.
- So ç' tins la les côps d' pates
  Si croejhlèt, sins låtchî ;
  Et tos les omes del bate
  Breyèt : « Li gris s' a dismonté ! » — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.152, Al bate di coqs (1923) (fråze rifondowe).

croejhler les bresses.
- Èt, drèssî à mitan dè l′ vôye, lès deûs brès’ creûh’lés, l’ome avou ses vèrts-oûy di tchèt louke è hôt dizeû Moûse ine binde di sâvadjes canârds qui fèt volêye de costé dè solo. — Jean-François Renkin, Baraquîs, 1898.