dicåçter
Apparence
Etimolodjeye
[candjî]Bodje « dicåce », avou l’ dobe cawete « -ter » des viebes, (noûmot eplaidî pol prumî côp diviè 2005).
Viebe
[candjî]| Djin et tins | Codjowa |
|---|---|
| Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) | dicåçtêye |
| Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) | dicåçtez |
| Cåzants Ind. pr. (nos, ns) | dicåçtans |
| Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) | dicåçtêynut |
| Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) | dicåçtêyrè |
| Cåzant D.I.E. (dji, dj’) | dicåçtéve |
| Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) | dicåçtêye |
| pårt. erirece (dj’ a, vos av) | dicåçté |
| Ôtes codjowaedjes | come tchicter |
dicåçter
- (v. sins coplemint) fé dicåce.
- (v. å coplemint nén direk) ramasser (ene sacwè d' bon) po fé dicåce.
- Po sognî l' pourcea, e djulete, nos irans mexhner a oidje; e l' awousse, å frumint et a l' avoenne; ey e setimbe, nos irans dicåçter ås crompires — Adolfine Moors-Schoefs (fråze rifondowe).
- (viebe å coplemint) consacrer a (on sint) e djåzant d' ene eglijhe, evnd.
- L' eglijhe di Bayamont est dicåçtêye a sint Antoenne.
- siner (onk di ses lives) po on lijheu tot djåzant d' l' oteur.
- Dji srè å sålon Terralire al fén do moes po dicåçter m' roman — Alban Leloup.
-
scrijheus dicåçtant leu live
-
pareymint
Parintaedje
[candjî]Ratournaedjes
[candjî]fé dicåce
Francès : faire la fête (fr)
consacrer a (on sint) e djåzant d' ene eglijhe, evnd.