dispite

Èn årtike di Wiccionaire.
Potchî a: naiviaedje, cweri

Drapea walon Walon

Etimolodjeye

Sivierba do viebe : «si dispiter».

Prononçaedje

Sustantif

singulî pluriyal
dispite dispites

dispite f.

  1. mwais acoird inte deus djins, deus payis avou des metchantès paroles et des mançaedjes.
    Al fén, s' il arive li mwinde dispite, C' est todi profit pol marmite (d' on mayeur do vî tins) (divins «Simon li scrinî»)
    E finixhant cial ene dispite Ki pôreut durer disk' al nute, Li vî cazake aveut råjhon (C.N. Simonon).
    Et c' est po on parey pet d' leu k' ene hinne di biesse les a fotou onk conte l' ôte, eviè des dispites sins fén (Simone del Goulete).
    Li dispite divneut todi pus såvadje, si bén ki l' tribun ourit sogne k' i n' meténxhe På a bokets (Ouves des Apoisses, ratourné pa J.M. Lecomte)
Sinonimeye

Ratournaedjes

Codjowas

dispite

  1. indicatif prezintrece, prumire et troejhinme djins do singulî; suddjonctif prezintrece, prumire et troejhinme djins do singulî et kimandeu prezintrece, deujhinme djin do singulî, cogne camaerådrece do viebe: «dispiter»